Psychoterapia psychoanalityczna oraz psychoterapia psychodynamiczna wywodzą się z tego samego źródła, którym jest teoria Z. Freuda mówiąca o nieświadomości.

Psychoterapia jest metodą leczenia zaburzeń psychicznych za pomocą słowa.

Jest stosowana w leczeniu nerwic, depresji, lęków, zaburzeń osobowości.

Podstawą tej metody jest paradygmat, który mówi, że zachowanie człowieka jest sterowane przez nieuświadomione mechanizmy. Są nimi wewnętrzne konflikty oraz wczesne przeżycia i doświadczenia. To one wpływają na decyzje, pragnienia, potrzeby, sposoby reagowania na sytuacje społeczne oraz na interpretowanie różnych zjawisk . Nabyte w dzieciństwie, a nieuświadomione, wzorce wpływają na sposób tworzenia związków, przeżywania różnych stanów i określonych sytuacji.

Dlatego psychoterapia przebiega w oparciu o relację terapeutyczną, czyli więź, jaka rozwija się pomiędzy pacjentem a terapeutą.

W trakcie terapii pacjent jest zachęcany do swobodnego dzielenia się swoimi przeżyciami, myślami, skojarzeniami, spostrzeżeniami i snami. Terapeuta szuka zrozumienia tego, co pacjent doświadczał kiedyś, a nieświadomie odtwarza w swoim życiu codziennym.

Praca terapeutyczna to poszerzanie wiedzy pacjenta o czynniki, z których wcześniej nie zdawał sobie sprawy. To odkrywanie motywów, które mają znaczący wpływ na jego myślenie, podejmowane decyzje, przeżywanie różnych sytuacji oraz reagowanie na nie. Metoda ta uwzględnia indywidualne podejście do psychopatologii każdego pacjenta.

Cel psychoterapii to dostarczenie pacjentowi nowego rozumienia jego rzeczywistości wewnętrznej i zewnętrznej.

Efekt psychoterapii to zwiększenie samoświadomości. Znalezienie nowych, skutecznych i konstruktywnych sposobów radzenia sobie w różnych relacjach: w związku, w rodzinie, w pracy, w otaczającym środowisku.

Efekt psychoterapii to także lepsze samopoczucie pacjenta oraz uzyskanie satysfakcji w kontaktach z ludźmi i w pracy. To wprowadzenie korzystnych zmian w funkcjonowaniu psychicznym.

Ważnym elementem psychoterapii jest zasada stałości. Sesje odbywają się w z góry określonych godzinach, w tym samym miejscu i tego samego dnia tygodnia. W tygodniu może odbyć się jedna lub kilka sesji. W zależności od możliwości i potrzeb pacjenta. Sesja psychoterapeutyczna trwa 45-50 min..

Najpierw, przed rozpoczęciem psychoterapii, odbywają się konsultacje (od 1 do 4), na których zostaje przedstawiony powód zgłoszenia się do terapeuty oraz ustalone są zasady współpracy.

Czas trwania psychoterapii zależy od stanu psychicznego pacjenta oraz od głębokości jego problemów. Psychoterapia może trwać ok. 6 miesięcy, a może też trwać kilka lat.

Termin ukończenia psychoterapii nie jest ustalony od razu. Zakłada się, że po wystarczającym okresie pracy, pacjent i terapeuta, z dużym wyprzedzeniem, wyznaczają koniec terapii.

Psychoterapia psychoanalityczna jest to proces bardziej intensywny, gdyż sesje odbywają się kilka razy w tygodniu (3 i więcej). Może być prowadzona w pozycji leżącej: pacjent leży na kozetce i nie widzi terapeuty.

Psychoterapia psychodynamiczna może przebiegać z częstotliwością mniejszą (1-2 razy w tygodniu). Odbywa się w pozycji siedzącej. Jest zachowany kontakt wzrokowy między terapeutą a pacjentem. W tej terapii stosowane są nieco inne metody.

 

Należy zaznaczyć, że leczenie depresji, lęków oraz uzależnień przebiega dwutorowo: psychoterapia i farmakoterapia. Natomiast podstawową formą leczenia zaburzeń osobowości oraz nerwic jest psychoterapia. Choć w razie potrzeby czasem bywa wskazana konsultacja lekarska. Zawsze każdy przypadek rozpatruje się indywidualnie.